Brake-fast® honden etensbakken remmen uw hond bij te gulzig eten en maken de kans op maagdilatatie en maagtorsies kleiner.

De Brake-fast etensbak is nu verkrijgbaar in 3 maten, dus voor elke hond; maat S is nu ook leverbaar in metalen uitvoering:

Maat S: doorsnede opening van de bak 14 cm (rood plastic)
Maat M: doorsnede opening van de bak 19 cm (blauw plastic) uitverkocht
Maat L: doorsnede opening van de bak 24 cm (zwart plastic) uitverkocht

Maat S-Metaal: doorsnede opening van de bak 14 cm (grijs metaal)Maat M-Metaal: doorsnede opening van de bak 14 cm (grijs metaal)

De bijzondere voordelen op een rij:

- Maakt de kans op maagdilatatie en maagtorsies kleiner
- Langzamer eten maakt dat de hond zich sneller vol voelt en reduceert het aantal keren dat de hond braakt en zijn eten wederom eet
- Elegante design
- Duurzame en vaatwasser resistente materialen
- De brake-fast is getest en wordt aanbevolen door vele dierenartsen. In Amerika heeft de brake-fast een aantal innovatie prijzen gewonnen. 

Wat is maagdilatatie en maagtorsie:

HET GEVAAR DAT MAAGTORSIE HEET

Het zwaar op de maag liggen van voedsel heeft bij honden een hele andere betekenis dan bij mensen. Heeft de mens even wat bedenkingen over de hoeveelheid genuttigd voedsel, bij een hond betekent dit een uitgezette of gedraaide maag die de dood tot gevolg kan hebben. Het ene ras is gevoeliger voor dit soort problemen dan het andere. Bezit u zo’n ras dan is waakzaamheid op zijn plaats.

Een maagtorsie wordt door hondenliefhebbers vaak gebruikt als een verzamelterm voor twee syndromen. Eén waarbij de maag ernstig is opgeblazen en de ander waarbij de maag is gedraaid. Specialisten onderscheiden deze syndromen en spreken van een maagdilatatie wanneer de maag is opgeblazen en van een maagtorsie wanneer de maag om zijn as is gedraaid. De syndromen staan niet los van elkaar want een maagdilatatie kan zo ernstig zijn dat het resulteert in een echte draaiing en dus zal eindigen in een maagtorsie.   

Wetenschappers zijn er nog niet helemaal uit wat nu precies de oorzaken zijn van een maagdilatatie en een maagtorsie. Het is duidelijk dat rassen met een grote borst en met een wat hoger gewicht meer kans hebben een maagdilatatie of maagtorsie op te lopen dan kleinere rassen. De gevoelige rassen zijn de Golden Retriever, Labrador Retriever, Pointer, Vizsla,  Akita, Deense dog, Duitse herder, St. Bernard, Ierse Wolfshond, Ierse Setter, Dobberman pinchers, Weimaraner, Bloedhond, Boxer, en andere rassen met een grote afmeting. Honden met een gewicht van 28 kilo of meer hebben een grotere kans dan kleinere honden. Dit moet echter niet geïnterpreteerd worden als een suggestie dat kleinere honden geen dilatatie of torsie kunnen krijgen. Alle rassen kunnen het krijgen maar kleinere rassen hebben een wat kleinere kans. Een maagdilatatie komt vaker voor bij honden tussen de vier en zeven jaar en ruim tweederde van deze honden is reu.

Honden behorende tot de bovengenoemde gevoelige rassen krijgen niet allemaal een maagdilatatie of maagtorsie. Er moet een bepaalde aanleg zijn om de syndromen te ontwikkelen. Veel kynologen en dierenartsen geloven dat het puur de bouw is van de hondenrassen die maakt dat het ene ras gevoeliger is dan het andere. Honden met een grote borst zouden meer ruimte in de buikholte hebben waardoor de maag eenvoudiger zou kunnen draaien dan in kleinere rassen. Dit verklaart echter niet waarom de éne hond met dezelfde bouw het wel krijgt en de ander niet. Recent is voor dit verschil in individuele gevoeligheid een verklaring gekomen. Onderzoekers hebben aangetoond dat de maag van honden die een groter risico hebben om een maagdilatatie en maagtorsie te ontwikkelen een verkeerde samenknijp frequentie van de maag heeft. De maag hoort ritmisch samen te knijpen. In honden met een verhoogd risico op dilatatie en torsie bleek dit ritme regelmatig verstoord te raken. Het gevolg was dat de maag lucht vast ging houden en snel uiteen ging zetten. Soms gebeurt het in deze honden dat het uiteenzetten zorgt voor afknelling van de bloedvaten om de maag waardoor de maag ernstige schade oploopt. Soms ook worden de bloedvaten naar de milt, de longen en het hart afgeknepen waardoor ook deze organen ernstige en blijvende schade oplopen. De maag wordt bij een langdurige uiteenzetting van de maag een soort enorme ballon die om zijn as wil gaan draaien. De organen boven en onder de maag blijven strak op hun plaats waardoor de maag uiteindelijk een draai kan maken.    

Wanneer uw hond een maagdilatatie en mogelijk een torsie aan het ontwikkelen is verandert zijn gedrag. De hond krijgt kort na de maaltijd een benauwd en pijnlijk gevoel. Vaak gaat de hond braken. Als er iets uitkomt dan is er vaak sprake van een dilatatie. Komt er niets uit dan is er vaak al sprake van een echte torsie. In ernstige gevallen ziet u dat de buik links zwelt en hard wordt. Bij wat meer langzamere opzwellingsproblemen ziet men rusteloosheid of juist lusteloosheid, zwakte, verlies van eetlust en een snelle hartslag. Vermoedt u een maagdilatatie of torsie dan is haast geboden. U dient direct de dierenarts in te schakelen. De dierenarts zal proberen een shock te voorkomen of juist te behandelen door het geven van infusen en steroïden. De bewegelijkheid van de maag zal met medicijnen gestimuleerd worden en indien nodig krijgt de hond antibiotica en pijnstillers. De dierenarts zal een slang in de maag brengen om de maag te legen en te spoelen. Indien dit niet lukt zal de druk via een punctie met een naald moeten afnemen. Indien er een echte torsie vermoed wordt zullen er röntgenfoto’s genomen worden en zal de maag vervolgens tijdens een buikoperatie teruggedraaid worden en aan de buikwand worden vastgezet. Helaas kunnen er na een dilatatie en/of torsie blijvende problemen zijn. Door de afklemming van bloedvaten kunnen organen permanent beschadigd zijn. Heeft uw hond dit niet, dan heeft u geluk gehad en dient u in de toekomst altijd voorzichtig te blijven met uw hond omdat hij een verhoogde kans heeft om het weer te krijgen.

Uw hond loopt een verhoogd risico om een maagdilatatie of maagtorsie te krijgen wanneer de hond grote hoeveelheden droge brokken in één keer nuttigt. De brokken kunnen in de maag gaan zwellen door opname van water. Ook inspanning in de vorm van beweging na de maaltijd is een risicofactor. Dit zorgt voor gasvorming in de maag. Het is niet verstandig om honden tijdens wedstrijden of andere vorm van hevige inspanning tussendoor voedsel toe te dienen. Ook de zogenaamde energieverhogende middelen die thans op de markt worden aangeprezen voor wedstrijdhonden dienen niet tijdens of direct na het sporten te worden gegeven. Zeker in gevoelige rassen is dit vragen om problemen. In het algemeen kunt u beter de hond tot twee uur na inspanning geen voedsel aanbieden. Hetzelfde geldt voor excessieve hoeveelheden water. Heeft u een hond die een verhoogd risico heeft op dilatatie of torsie dan is het aan te raden om de volgende preventieve maatregelen te nemen.

1.      Geef de hoeveelheid voer die de hond per dag nodig heeft verdeeld over de dag in 3 à 4 porties.

2.      Geef het liefst nat, licht verteerbaar voer, dus blikvoer of geweekte brokken.

3.      Laat het dier niet teveel water tegelijk drinken, biedt vaker over de dag verspreid kleinere hoeveelheden aan.

4.      Laat de hond altijd uit vóór het eten en laat hem/ haar na het eten rusten.

Er zijn ook middelen beschikbaar die de maag kunnen legen (metoclopramide). In ernstige gevallen kunt u met uw dierenarts besluiten deze middelen aan uw hond toe te dienen.

Artikel van Dr. P. de Vos onder andere gepubliceerd in het kynologisch vakblad Dogma.

Naast deze maatregelen kunt u de kans verkleinen door het eten op te dienen in de brake-fast etensbakken.